201907.18
0

Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację banku w sprawie frankowej.

Sąd zasądził na rzecz powódki 25.258,40 zł oraz 20.756,82 CHF

Sąd Apelacyjny w Warszawie, w dniu 10 lipca 2019 r. oddalił apelację banku od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, zasądzającego na rzecz powódki od banku kwoty:

25.258,40 złotych oraz 20.756,82 CHF wraz z odsetkami ustawowymi od 21 listopada 2013 r. do dnia zapłaty.

Tym samym wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie stał się prawomocny. Z informacji prasowych wynika natomiast, że pozwany bank wypłacił już całą należność powódce. Niemniej jednak nie uznaje stanowiska wyrażonego przez Sąd Apelacyjny i zamierza wnieść kasację w niniejszej sprawie.

Stan faktyczny

W dniu 21 lutego 2007 r. doszło do zawarcia umowy kredytu, zgodnie z którą Bank zobowiązał się do udzielenia powódce kredytu w kwocie 363.600,00 zł., na budowę domu jednorodzinnego metodą gospodarczą. Powódka początkowo chciała zaciągnąć kredyt w CHF lecz w banku otrzymała propozycję kredytu indeksowanego, który miał być dla niej korzystniejszy finansowo. Rata zaproponowanego kredytu była o 400,00 zł. w porównaniu do kredytu w innym banku.

W dniu 20 marca 2015 r. powódka wniosła do Sądu Okręgowego w Warszawie pozew o zasądzenie od banku kwoty 97.449,60 zł., tytułem nienależnego świadczenia, ewentualnie tej samej kwoty tytułem odszkodowania wraz z odsetkami ustawowymi od dat i kwot wskazanych w treści pozwu. Na kwotę roszczenie głównego składały się nienależnie pobrane (nadpłacone) raty kapitałowo – odsetkowe (94.659,38 zł.), składki ubezpieczenia na życie (2.390,22 zł.), opłaty z tytułu sporządzenia aneksu nr 3 do umowy (400,00 zł.).

Głównymi zarzutami wskazanymi w pozwie było to, że:

1. kredyt nie ma charakteru walutowego, a złotowy,
2.  bezwzględnej nieważności klauzuli indeksacyjnej zawartej w umowie ex tunc, z powodu czego lub z uwagi na ich sprzeczność z zasadami współżycia społecznego cała umowa jest nieważna,
3.  ewentualnie bezskuteczności klauzul indeksacyjnych jako niedozwolonych postanowień umownych,
4.  pobrania opłaty za aneks na podstawie zmienionego cennika, w oparciu o postanowienia Regulaminu, które zostały uznane za klauzule niedozwolone,
5.  sprzeczności klauzul umownych z zasadą swobody umów, z racji ich sprzeczności z naturą i celem stosunku prawnego jakim jest kredyt,
6.  sprzeczność umowy z Prawem bankowym,
7.  nie otrzymania zmienionego Regulaminu.

Bank natomiast stał na stanowisku, że powództwo powinno zostać oddalone w całości. W uzasadnieniu swojego stanowiska bank wskazał m.in., że:

  1. zakwestionowane przez powódkę klauzule umowne są wobec niej skuteczne i wiążą strony.
  2. Powództwo jest wyłącznie próbą uniknięcia negatywnych skutków zmiany kursu CHF/PLN, nie zaś efektem rzeczywistą treści łączącego strony stosunku prawnego, na co wskazuje fakt, że powódka nie kwestionuje tych rat kredytu, które rozliczyły się dla niej korzystnie.
  3. Kredyt ma charakter walutowy, nie zaś złotowy.
  4. Powódka przed zawarciem umowy zapoznała się z informacją wskazująca na ryzyko kursowe i jego skutki. Nadto w pierwszej kolejności otrzymała ofertę kredytu w PLN, z której nie skorzystała.
  5. Powódka uzyskała symulację jej zdolności kredytowej dla kredytu PLN, CHF, USD i EUR.
  6. Ustawa antyspreadowa z 29 lipca 2011 r. winna być brana pod uwagę przy ocenie abuzywności klauzul umownych. Ustawa ta znajduje wsteczne zastosowanie do umów zawartych przed jej wejściem w życie. Ustawa zniwelowała skutki, z których powódka wywodzi nieważność, czy abuzywność.
  7. Nie ma podstaw do uznania, że klauzule indeksacyjne są sprzeczne z naturą stosunku prawnego (art. 353 ( 1) k.c.).
  8. Okoliczności zawarcia umowy przeczą temu, aby była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego oraz, że dysproporcja świadczeń storn, na które powołuje się powódka, przewidziana w instytucji wyzysku, wyłącza możliwość powoływania się na art. 58 k.c.
  9. Od 2008 r. najtańszą metodą finansowania tego rodzaju kredytów są transakcje swap. Banki nie są beneficjentami relacji waluty polskiej od CHF, albowiem wraz z osłabieniem złotego rosną ich zobowiązania wobec deponentów i kontrahentów transakcji zawartych w celu zamknięcia pozycji walutowych.
  10. Bank posiadał rzeczywiste środki w walucie CHF.
  11. Brak jest podstaw do stosowanie na tle umowy łączącej strony Ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym.
  12. Brak jest podstaw do przyjęcia, że kwestionowane postanowienia umowne kształtują prawa i obowiązki powódki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jej interesy. Powódka przez niższe oprocentowanie a prze to niższą ratę miesięczną, godziła się na ryzyko kursowe i spłatę rat według Tabeli Kursów Walut Obcych.
  13. Umowa nie została zawarta w PLN. 

Pismem z dnia 7 października 2015 r. powódka dokonała zmiany powództwa w zakresie części roszczenia, wnosząc o zasądzenie na jej rzecz kwoty 20.756,82 CHF (jako kwoty odpowiadającej kwocie 72.191,20 zł.), według kursu z dnia zapłaty tej kwoty, ewentualnie pierwotnie zgłoszonej kwoty 72.191,20 zł., wraz z odsetkami liczonymi od kwot i dat enumeratywnie w piśmie wymienionych Roszczenie w walucie obcej zostało wyliczone jako różnica pomiędzy łączną sumą rat kredytu uiszczoną w walucie CHF na rzecz Pozwanego na dzień 12 marca 2015 r., a łączą sumą rat kredytu, które powódka byłaby zobowiązana uiścić na rzecz Pozwanego, gdyby kredyt był rozliczany w oparciu o prawidłowe zasady wyliczenia rat.

Sąd Okręgowy w Warszawie uznał roszczenie powódki za zasadne, przyjmując za podstawę swojego rozstrzygnięcia, że umowa łącząca strony niniejszego postępowania jest nieważna.

Sąd Okręgowy stwierdził, iż analiza zapisów umownych oraz regulaminu mającego zastosowanie do umowy prowadzi do wniosku, że nie jest to umowa kredytu w rozumieniu art. Art. 69 Prawa bankowego, w brzmieniu obowiązującym w dacie je zawarcia, z uwagi na zastosowanie w niej klauzuli indeksacyjnej, zakładającej przeliczenie kwoty udzielonego i wypłaconego kredytu do miernika w postaci franka szwajcarskiego. Tak skonstruowana umowa nie ma charakteru jednorodnego, ma charakter swoistej hybrydy (…) Kredyt został udzielony w walucie polskiej. Niemniej jednak kwota zadłużenia, na skutek zastosowania indeksacji została wyrażona w walucie obcej (franku szwajcarskim), od której były rozliczane raty spłacane przez powódkę. Taka konstrukcja wprowadza do umowy ryzyko kursowe, które jest charakterystyczne dla kredytów walutowych. Tak skonstruowana umowa zawiera w sobie elementy właściwe dla kredytów złotowego i walutowego. Pomimo, że finalnie zobowiązanie i raty wyrażone są w CHF, nie przesądza to bynajmniej o walutowym charakterze kredytu. Kredyt został udzielony w PLN, na co wskazuje już samo literalne brzmienie umowy. Wskazuje na to również fakt, że na zabezpieczenie wierzytelności została ustanowiona hipoteka kaucyjna do kwoty 771.120,00 PLN.

Sąd Okręgowy wskazał nadto, że w umowie kredytu znalazły się klauzule abuzywne, wpisane do rejestru klauzul niedozwolonych prowadzonego przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Fot: Fotolia

Masz pytania ? Napisz do nas !

POMOC FRANKOWICZOM

Zawarłeś kredyt indeksowany do franka szwajcarskiego ?

Napisz do nas.

Specjaliści z zakresu prawa bankowego i finansowego przeanalizują Twoją umowę.